Ağıt Şiiri - Halil Gülşen

Savurdun bir hazan yeliyle beni,
Sararmış yaprağa döndürdün Leyla'm
Öldürdün celladın eliyle beni,
Sevda ateşimi söndürdün Leyla'm

Dünyam karanlıktır, hayallerim ak,
Aşkınla yıktığın divaneye bak!
Mehtaba hasretim, yıldızlar uzak;
Ne zaman doğacak bana gün Leyla'm!

Şu uzak dağların arkası beyaz,
Şubatta üşümüş, hırkası beyaz.
Ha kefen, ha duvak, rüyası beyaz,
Zamansız değil mi bu düğün Leyla'm

Söyle bana, söyle ey vefalı yar;
Nerden geldi başıma bu intizar?
Desene, Halil'e artık dünya dar.
Gerçekten doğru mu öldüğün Leyla'm!

20/02/1995