Agah Şiirleri - Şair Agah

Ne Yûsufsın Züleyhâ-pîşe-i bî-tâkatün kimdür
Peyamber-zâde-i hûbîsin ammâ ümmetün kimdür
Hele ben zehr-i nûş-ı hasret oldum ihtiyârumla
Senün ey câm-ı Cem minnet-keş-i keyfiyyetün kimdür
Kimünle vahşet-âlûd-ı gazabsın mübtelâlardan
Nigâh-ı lutf ile gülçîn-i bâg-ı ragbetün kimdür

Hemîşe tâ ki gönül dâgdâr-ı hasretdür
Dü-çeşm-i eşk-feşân cûybâr-ı hasretdür
‘İzâr-ı yârda seyr eyle hatt-ı müşgînin
Ki cûş-ı sebze vü evvel bahâr-ı hasretdür
Ne mümkün ey yüzi gül seyr-i gülsitân sensüz
Ki sâye-i müje çeşmümde hâr-ı hasretdür

Kabâ-yı mâ’î içre sanmanuz ol âfet-i cândur
Sipihr-i tâli‘ümden kevkeb-i bahtum dırahşândur
Ya bir âyîne-i ‘âlem-nümâdur cism-i pâkî kim
Safâdan peykerinde sûret-i gerdûn-nümâyândur
Gören dir rû-yı âteş tâbını mâ’î libâs içre
Nümâyân ma‘den-i fîrûzeden la‘l-i Bedahşândur

Dil-hastelerin birine hem-derd degüldür
Derdi o perînün çekilür derd degüldür
Mânende-i zâr atmasını ortaya çok da
Bâzî-i mahabbet â gönül nerd degüldür
Bilmem biri gözine sokar hâr idicek çarh
Ehl-i hünerün binde biri verd degüldür

Germ-rû menzil-i maksûda irer çok sürmez
Sûz-ı dilden haber alduk bu sefer çok sürmez
Oldı dildâdelerine hatı gülden da yakîn
Zulmet-i şebde bilür nûr-ı nazar çok sürmez
Hüsn-i bî-sâhteden kat‘-ı nazar müşgildür
Yoksa bu gâze ile sürme gider çok sürmez

Tâ ki ber-hem-zede-i halka-i gîsûyuz biz
‘Ukde-i nâfe-i âhûda nihân-bûyuz biz
Düşdügi yerde girân oldugı seng-i kadrün
Bilürüz Yûsuf-ı sencîde terâzûyuz biz
Gerçi ruhsâre-i İslâmda yektâ hâlüz
Lîk âteşgede-i ‘aşkda hindûyuz biz

Yanımda hande-i bî-hûde giryân olmadan kalmaz
Hirâs-ı ma‘siyetden gussa şâdân olmadan kalmaz
Usanduk sâhte ülfetlerinden ehl-i dünyânun
Nifâk-âlûde cem‘iyyet perîşân olmadan kalmaz
Tevâzu‘ merdüm-i sâhib-kemâlün iftihârıdur
Tasaddur halka nâ-dânlukla nâ-dân olmadan kalmaz

Hayâl-i çeşm-i fettânun dil-i mahzûndan ayrılmaz
O ‘âşık-ı ülfet âhû bir nefes Mecnûndan ayrılmaz
Düşer geh fikr-i zülf ü gâh vasf-ı kaddine yârun
Hemîşe tab‘-ı şûh endîşe-i mazmûndan ayrılmaz
Sen insâf it nice ‘akl u hıred dîvâne olmaz kim
O sâhir gamzeler ehl-i dile efsûndan ayrılmaz

Bahşiş-i destüni sâkî kef-i deryâ idemez
Cünbüş-i kâmetüni nahl-ı tecellâ idemez
Sulha mûm oldugı günden dahı rûşenterdür
Neylesün şem‘ sana hüsn ile da‘vâ idemez
‘Ömri oldukça şifâ âyetin itse tekrâr
Çeşm-i bîmârına gönlünce müdâvâ idemez

Gerçi sevdâ-zedeyüz yâr pesendîdesiyüz
Hâl isek de ruh-ı dildâr pesendîdesiyüz
Hilkati sâf olanun lâzımıdur baht-ı siyâh
Mâh-tâbuz ki şeb-i târ pesendîdesiyüz
Mâh-ı Ken‘ân gibi ebnâ-yı zamândan sorma
Ol metâ‘ız ki harîdâr pesendîdesiyüz