İnsan, sevdiğini her şey yolundayken değil; her şey dağıldığında tanır. Çünkü bazıları elini tutar, bazıları ise elini bıraktığı anda kim olduğunu gösterir.
Bana güzel günlerde birbirine sarılan değil, kötü günlerde birbirine sırtını dönmeyen bir “biz” lazım.
Fırtına çıktığında suçlu aramayan, enkazın altında birbirini arayan…
Sevgi dediğin biraz da budur.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta