Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok harika ve yerli yerinde,mantıklı değerlendirmeler.Okurken gerçekden takdir ettim,ve tam puan ile antolojimde.
Sen kokan eşyaların hala aynı yerde duruyor.Aklım biliyorda yüreğim kıyamıyor be sevgili...
Şiirinizi
begeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta