Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
"Enine boyuna
Tartmak" bu,
Akıl işi
Mantık işi...
"Boşboğazlık" yok, söz söyleyinceye kadar senindir, söylendikten sonra herkesin!
Diyor şiir,
Tebrikler Hamiye Hanım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta