MUKABELE – “Affet Allah’ım…”
Ramazan’ın gecesi ağırdı o akşam…
Caminin içi doluydu ama kalpler boş gibiydi.
Herkes elinde Kur’an, dilinde zikir, içinde pişmanlıkla oturuyordu.
Sanki herkes aynı cümleyi fısıldıyordu içinden:
“Geç kaldım ya Rabbi… Çok geç kaldım…”
Hoca efendi okumaya başladı.
Şemsiye yapımcıları
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan
Devamını Oku
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta