MUKABELE – “Affet Allah’ım…”
Ramazan’ın gecesi ağırdı o akşam…
Caminin içi doluydu ama kalpler boş gibiydi.
Herkes elinde Kur’an, dilinde zikir, içinde pişmanlıkla oturuyordu.
Sanki herkes aynı cümleyi fısıldıyordu içinden:
“Geç kaldım ya Rabbi… Çok geç kaldım…”
Hoca efendi okumaya başladı.
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta