Aff-ı Umumi Şiiri - Arif Nihat Asya

Arif Nihat Asya
47

ŞİİR


369

TAKİPÇİ

Aff-ı Umumi

Kazayı, belayı, eceli;
Habil’i, Kabil’i
Melek olduğuna güç inandığım
Azrail’i
Affettim.

Beddualarıyla dili;
Sonu gelmeyecek masallarıyla
Başı, ayağı, eli,
Afettim.

Açarken yapraklar, açarken güller
Diyar diyar, belde belde, dağ dağ
Gölgemin gölgesi kara haber,
Seni de;
Takdir, mukadderat, kader;
Seni de affettim.

Bahçemi beğenmeyen çiçekleri de,
Soframı hor gören yemekleri de,
Gelmişleri de, gelecekleri de affettim.

Arif Nihat Asya
Kayıt Tarihi : 31.7.2018 13:51:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!