Arkandan geliyorum gittiğin yere.
Attığımız adımların aralıkları bile aynı.
Düştüğün çukura da düşüyorum, çıktığın tepeye de çıkıyorum.
Tabanlarımızda aynı çamur var.
Ayaklarımızı aynı yerlerden yaralıyor aynı taşlar.
Nasırlarımız bile aynı yerlerden çıkıyorlar.
Ayakkabıyla başladığın yürüyüşe, çıplak ayakla devam ettiğin belli oluyor.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta