Ne tahammülüm kaldı ne gücüm kaldı
Tufan oldum da ırmak gibi çağlayamadım
Sensizlik yurdunda içime ateşler saldı
Köz oldum yandım-da yüreği dağlayamadım
Merhem kãr eylemez sensizlikte bu yara
Akıl sual etmez oldu, çekilmez bu dara
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta