arşınlayıp rahmini aralık
ruhsuz,hain imgeler doğurdu
kurağında kırılmak gibi
kırkikindilerin suretine
devrik cümleler kurup
yalın anlatımlar yaratmak gibi
nedensiz bir kaçış bu...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




GÜZEL ŞİİR...KUTLARIM...SAYGILAR...BAHTİYAR ARSLAN...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta