Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey Toplum!

Çıkara dokundu gördün gerçeği,
Din onur, şereftir bilmezsin toplum;
Hak değil de güçtü doğrun ölçeği,
Ondan böyle iflâh olmazsın toplum..

Ey fâni sevgili!

Hangi vakit seni görmüşsem eğer,
Bağlamamda sanki teller tutuşur;
Bülbül ben idim gül ise sen meğer,
Gönlüm şakır durur diller tutuşur..

Ey fâni sevgili!

Yürüye yürüye Aşkın yolunda,
İzin peşi sıra Allah'ı buldum;
Yerde gökte değil beden solunda,
Bildim ondan beri Allah'a kuldum..

Ey Gönül!

Kaç müslümânlardan İslâm'a sığın,
Kerbelâ'yı yaptı ümmet dediğin;
Câmiler doludur şuursuz yığın,
Kitabından koptu ümmet dediğin..

Ey Gönül!

Kitabım deyip de ilk emre uymaz,
Kurân'dan cayana ümmet mi denir?
Arapça okur da mânâyı duymaz,
Hurâfe yayana ümmet mi denir?

Ey fâni sevgili!

Yeterince gözden yaşlar akıttın,
Almam diyesiymiş umurumda mı?
Peşin sıra nasıl, nasıl bakıttın?
Bilmem diyesiymiş umurumda mı?

Ey fâni sevgili!

Ne savaşlar verdim sileyim diye,
Gözlerimde tüttün, unutamadım;
Terk eyledin niye sevdiğim niye?
Bırakıp da gittin, unutamadım..

Ey fâni sevgili!

Severken ayrıldım kalbimden vurdu,
Oldu mu hiç vedâ sözlerin senin?
Hayatım geçmiyor, şu dünya durdu,
Silinmez ki asla izlerin senin..

Ey fâni sevgili!

Emânet güzellik sarhoş eylemiş,
Solmaya mahkumdu elvânın senin;
Aşkım ki şımartmış, bir hoş eylemiş,
Nefsin mi gütmekte çobanın senin?..

Ey fâni sevgili!

Desem şimdi inan sığmaz ki dile,
Neler çektim neler elinden senin?
Aşkın düşürdü hep beni sefile,
Eğlence yaptılar delinden senin..