Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey fâni sevgili!

Dünya dedikleri firâklı alan,
Seni nasıl sevdim gönlümü çalan?
Başkasına Aşkım duyarsan yalan,
Seni nasıl sevdim gönlümü çalan?

Ey fâni sevgili!

Bin kabahat edip cürüm işlesen,
Gelemem ki sana karşı sevgili;
Bu benim hasımım diye fişlesen,
İncinir gönlümün arşı sevgili..

Ey gönül!

Yârimle ayrılık seni tanıttı,
Hasret ateşinde yanıyor iken..
Bütün sorulara O, Aşk yanıttı;
Cevaplar dışında sanıyor iken..

Ey Gönül!

Günden güne yandım Aşkın harıyla,
Bir sen anlıyorsun hâlimden Gönül;
Kendimi unuttum Hakk'ın varıyla,
Ki ummânken sızar dilimden Gönül..

Ey Gönül!

Ne oldum diyerek girme havaya,
Atlardan eşeğe inersin Gönül;
Aşk inan ki benzer sanki dâvâya,
Şâhitken çileler, sinersin Gönül..

Ey Gönül!

Sevme desem bile dinlemezsin dost,
Tâ Elest'ten kalmış miras fıtrâtın;
Yâr'in meclisine sermişsin bir post,
Aşktır hem hayatın hem de cellâtın..

Sende bu Aşk meyli oldukça daha,
Leylâ diye nice gezersin Gönül;
Mecâzi mahbûblar dünyada vaha,
Elest Meclisi'ni sezersin Gönül..

Sen değil miydin o söyleyen 'Belâ'?

Ey Gönül!

Tâ Elest'ten bende olan,
Varlığımda özsün Gönül;
Aşka gelip dile dolan,
En kestirme sözsün Gönül..

Ey Gönül!

Kalpten kalbe akan Aşktır selimiz,
Dilimiz, sözümüz arkımız Gönül;
Âkilden de âkil bizim delimiz,
Olsun o kadarcık farkımız Gönül..

Ey Gönül!

Niçin daha böyle hırsın?
Bu yol kabre doğru gider;
İhtiyâr genç hep varırsın,
Bu yol kabre doğru gider..