Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey Gönül!

Etmediği zulüm, çile kalmadı,
Çıkarıyor fesât insan görünen;
Hiç bir yaratılan böyle dalmadı,
Şu dünyaya ifsât insan görünen..

Ey Gönül!

Kur'ân'da yazıyor o kadar kıssâ,
İnsanım demeyle insan olunmaz;
Sende savaşıyor Firavûn, Musâ,
İnsanım demeyle insan olunmaz..

Ey Sâlik!

İnsanların çoğu zübük,
Laf ebesi, atar durur;
Genellikle güce düdük,
Menfaâte öter durur..

Ey İnsanoğlu!

Güce göre tavır takınmak işin,
Menfaât nerdeyse dön insanoğlu;
Ancak gariplere geçmekte dişin,
Şaşırmışsın yazık yön insanoğlu..

Ey Dost!

Dost! Şefkâtin nâdir azına yansır,
Vefâsız hep nankör şu insanoğlu;
Hele zâlim görsen yüzüne kansır,
Kerbela'da vermez su insanoğlu..

Ey Gönül!

İnsanoğlu, insanoğlu,
Menfaatçı insanoğlu;
Nefsi imiş çapanoğlu,
Çok inatçı insanoğlu..

Ey İnsan!

Doğruyu söylesem çullanıyorsun,
Vefâsız ve nankör sen insanoğlu;
Âşikar bak! Dini kullanıyorsun,
At gururu! Nefsi yen insanoğlu..

Ey Gönüldaş!

Nefsini ıslâh et hayvanlıktan çık,
Kul içinde gözde insan ol insan;
Tüm putlar anası şu benliği yık,
Sâlihlerin izde insan ol insan..

Ey Gönül!

Yüzüne bakarsan sûreti tamdır,
İnsan olmak öyle kolay değilmiş;
Nefsi aynı vahşi aslandan hamdır,
İnsan olmak öyle kolay değilmiş..

Ey Sâlik!

Halkı tavuk gibi yolan!
İslâm bunun neresinde?
İşin gücün yalan dolan,
İslâm bunun neresinde?