Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey fâni sevgili!

O nasıl mânâlı, efsûni nazar?
Delik deşik eder bakışlı yârim;
Sence sevilene ölüm ne yazar,
Gönle sinsi sinsi akışlı yârim..

Ey Gönül!

İnsanın kıblesi menfaât imiş,
Bedenin kuludur diline bakma;
Sözü yalanlayan icraât imiş,
Timsah da ağlıyor seline bakma..

Ey fâni sevgili!

Hicrânın kavurup döndürdü küle,
Ettiğini bulacaksın bal gibi;
Bana değil gayrı anlat gönüle,
Kapımı bak çalacaksın bal gibi..

Ey Gönül!

Ömür hülyâsında fâniyi sevdim,
Dikeni batan bir gül verdi bana..

Onu can evimde tahta oturttum,

Ey Gönül!

Gel gidelim gayrı, Hakîki Yâr'a,
Gerçeği deyince vurdular bana;
Mansur gibi beni çektiler dâra,
Türlü türlü tuzak kurdular bana..

Ey Gönül!

Bir çift gözle tuttu beni,
Aşka düştüm bil düşeli;
Fark ettirdi bana seni,
Aşka düştüm bil düşeli..

Kimisi inanır, kimi inanmaz,
Yeniden dirildim Aşka düşünce;
Tatmayan kişice elbet onanmaz,
O yüzden yerildim Aşka düşünce..

Baktığım kulûbda Aşkı görürüm,

Ey Gönüldaş!

Ummâdığın vakit yakalar seni,
Kalbini çeldirir AŞK dedikleri;
İnsana dar eder bedeni, teni,
Kendini buldurur AŞK dedikleri..

Ey AŞK!

Mecâzi mahbûbdan kalbime aktın,
Silindim sâyende Aşk denilen şey;
Rûhumu süzerce öylece baktın,
Elendim sâyende Aşk denilen şey..

Ey fâni sevgili!

Öylesine ak ki gönlüme doğru,
Bir sel ol önüne kat gitsin beni;
Bırak sinsi sinsi yapmayı oğru,
Gezdir pazar pazar sat gitsin beni..