Adanmıştır Yüreğim Şiiri - Kasım Kobakçı

Yağmur bittiğinde, doğan güneşte,
Sessizce inleyen, ulu dağlarda,
Mevsimlerin, çiçek açan bağında,
Varlığına adanmıştır yüreğim.
*
Asrın yüküyle, ağaran tellerde,
Ağrıların titrettiği dizlerde,
Hücrelerde, damarlarda, nefeste,
Dergâhına adanmıştır yüreğim.
*
Hüzünlerin söndürdüğü heveste,
Kimi zaman, ufka dalan çehrede,
Zulmetleri parçalayan güneşte,
Yollarına adanmıştır yüreğim.
*
Şüphesiz, süzülür engin semada,
Bülbüller ötüşür, nurlu sabahta,
Kıyam durur, mülkün padişahına,
Rahman'ına adanmıştır yüreğim.
*
Nihayetsiz firkat, aklı yorsa da,
Yaprak kuruyarak, ecel vursa da,
Korkutucu çukur, cismi yutsa da,
Cennetine adanmıştır yüreğim.
*
Zikrinle kavrulan, divane diller,
Pınardan süzülen, sessiz nehirler,
Şu fani cihanda, tükenip gider,
Sırlarına adanmıştır yüreğim.
*
İsyandan dönerek, yalvaran fakir,
Özünden süzülen, damlayla erir,
Secdeye varınca, kalbi dirilir,
Düsturuna adanmıştır yüreğim.
*
Alemde her zerre, okur ismini,
Dağlar taşlar, döner Senin yönüne,
Nefesler tükenip, feryat dinince,
Rahmetine adanmıştır yüreğim.