ADALET ÖNCE VİCDANDA BAŞLAR

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Muhsin Yener 2
405

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

ADALET ÖNCE VİCDANDA BAŞLAR

Şimdi çıkıp karşıma, bilgili bilgisiz herkes, bana adaletten söz edebilir mi gerçekten? Bir düşünün… Kendi çıkarı söz konusu olduğunda susanlar, bir başkasının hakkı yenirken başını çevirenler, haksızlığın gölgesinde sessizce bekleyenler, hatta bazen o haksızlığa ortak olanlar… Gün gelir, kendi kapılarına dayanır adaletsizlik, işte o zaman en önde onlar, ellerinde adalet bayrakları, dillerinde büyük büyük sözler… Ne garip memlekettir burası! Başkası yanarken susanlar, kendi canı yanınca yangın yerine dönüyor. Başkalarının gözyaşını görmeyenler, kendi gözyaşlarına bütün dünyayı çağırıyor. Söyleyin bana, bunun adı adalet midir, yoksa insanın kendi çıkarına tuttuğu bir ayna mı? Oysa adalet dediğin, güçlüyken de haklıyı savunabilmektir. Kazandığında da kaybettiğinde de aynı teraziyi tutabilmektir. Kendi lehineyse alkışladığın, aleyhineyse isyan ettiğin bir düzenin adı adalet değildir. Onun adı çıkardır, onun adı ikiyüzlülüktür. İnsan önce kendine sormalı: Ben adil miyim? Bir mazlumun sesini duyabiliyor muyum? Bana yapılmasını istemediğim bir haksızlığı başkasına yapmaktan kaçınıyor muyum? Çünkü adalet, önce insanın kendi vicdanında başlar. Kendi içinde haklıyı koruyamayan, başkasına hangi yüzle adaletten bahseder? Unutmayın, bir ülke yalnızca saraylardan, makamlardan, koltuklardan ibaret değildir. Bir ülke, işçinin alın teridir, yoksulun sofrasıdır, haksızlığa uğrayanın çığlığıdır, yetimin hakkıdır. Ve o ülkenin adaleti, önce insanlarının yüreğinde büyür. Herkes kendi kapısının önünü süpürse, kimse başkasının hakkına göz dikmese, güçlü olan zayıfı ezmese, insan insanın yarasına tuz basmasa… Belki o zaman adalet yalnızca mahkeme salonlarında değil, sokaklarda, evlerde, iş yerlerinde, memleketin dört bir yanında yaşar. Benim derdim, kimsenin adaleti kendine göre tarif etmesi değil. Benim derdim, herkes için aynı terazinin kurulması. Çünkü adalet, yüksek sesle atılan bir slogan değil, insanın sessizce taşıdığı vicdanıdır. Şunu iyi bilin: Bende adalet yoksa, benden adalet beklemeyin. Ben kendi vicdanımda hakkı ve hukuku yaşatamıyorsam, başkasının adaletsizliğini hangi yüzle sorgularım? Adalet önce bende başlayacak, sonra sende, sonra hepimizde… İşte o gün, bu memleketin karanlığına bir parça ışık düşecek. Muhsin Yener

Muhsin Yener 2
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 19:40:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!