Adalet Hak İnsaf Şiiri - Kasım Kobakçı

Halka bakmak gerek,
Gönle akmak gerek,
Kibri yıkmak gerek,
Yola çıkmak gerek.
*
Üstten bakan beyler,
Boşa nutuk söyler,
Hep kendini eyler,
Uyanmalı köyler!
*
Eşit olsun herkes,
Çıksın artık gür ses!
Dolsun yeni heves,
Bize dar bu kafes.
*
Patron, ağa bitti,
Eski devir gitti,
Canımıza yetti,
Zulmü alıp itti!
*
Çiftçi eker biçer,
İşçi terden geçer,
Toklar suyu içer,
Halk liderin seçer.
*
Yüzler asla solmaz,
Gözler yaşla dolmaz,
Hak yiyenler onmaz,
Kimse geri kalmaz.
*
Dayanışma yolu,
İnsan sağı solu,
Memleketin kolu,
Her yer umut dolu.
*
Beraber yürüsek,
Zorlukları döksek,
Karanlığı söksek,
Tüm dertleri büksek.
*
Yoksulun hırkası,
Yırtıktır arkası,
Zenginlik markası,
Boş yalan fırkası.
*
Pişer halkın aşı,
Biter gözün yaşı,
Toprağı ve taşı,
Kalkar diktir başı.
*
Halkım güler elbet,
Biter koca hasret,
Gelir yüce kudret,
Kalmaz zerre nefret.
*
Seçkin zümre susar,
Yalan zehir kusar,
Halk mührünü basar,
Zulmü ipe asar.
*
Köylü, memur, esnaf,
Olmaz hiç kimse saf,
Bitsin artık bu laf,
Adalet, hak, insaf!