Adalet, evrenin düzenine insan vücudunun verdiği cevaptır.
Hukuk, yıldızların uyumundan öğrenilmiş bir derstir; insan, onunla kendi kaosunu terbiye eder.
Cumhuriyet, tek bir kişinin değil, ortak erdemin nefesidir.
Demokrasi, bilgelikle birleşmediğinde kalabalığın fırtınasıdır; erdemle birleştiğinde ise dingin bir denizdir.
Adalet, dışarıdan dayatılan bir kural değil, bedenin kendi kendine koyduğu ölçüdür.
Bir devletin büyüklüğü, sınırlarının genişliğiyle değil, yurttaşlarının adalet sevgisiyle ölçülür.
Hukuk, ölümsüzdür; çünkü o, insana ait olduğu kadar kozmosa da aittir.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta