Kendimi bilmediğim bir sona hazırlıyorum..
Tüm uğraşlar,çabalar bunun için..
Korkuyorum neyden korktuğumu bilmeden,ürküyorum.
Hasret çekiyorum neye hasretim bilmeden, özlüyorum.
Ve yaşıyorum ne için yaşadğımı bilmeden!
Öylesine bir hayat işte benim ki.
Tek başına tüm umutlardan uzak.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta