Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Merhaba,
Gece karanlık göremiyor insan,
Hiç bilmesede, her insan için biryerlerde mutlaka vardır bir ağlayan.
Çok doğru yazmışsın arkadaşım. Aşık olmasa bile yüreğinde sevgi olan insana da sevenine üzülmek aşkına özlem kalıyor.
Sevgiyle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta