Acılar Şiiri - Mehmet Yılmaz 4

Acılarımda demlendim yine
Karanlığın kaynar yüreğinde
Geçmiyo aslında ne kadar denesemde
Sanki ciğerime çekiyorum her nefesimde

Acılar olgunlaştırıyo kimi zaman
Sadist oluyor kendine insan
Dünya sanki koskoca bir Zindan
Her voltamda sanki boğuluyorum candan

Acılar hayallerini de değiştiriyor insanın
Bir birini tutmuyor hiçbir anın
Kader deyip avunsanda canın
Günaha savruluyor kollarında isyanın

Acılar baharını hazan eyler
Nerden geldiği bilinmez elem ve keder
Satmaya çalışsan kaç para eder
Cimrileştirir insanı cebinde sanki akrep gezer...