Balıkların gözyaşıdır deniz,
Kardeş karnında yem…
Dağların öfkesidir rüzgâr,
Özgürlüğüne vurulmaz gem…
Sevginin filizidir ağaç,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




derin bir koyakta gezinir gibi hissettim kendimi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta