Acıtmaz sanmıştım,
Unutmuşum; ben usanmıştım.
Ben yıkıldım,
Kendi enkazımda yine kendim kaldım
Dim dik acı çekerken,
Kimse yaranı sarmaya gelmezmiş,
Dim dik dururken acıdan kıvrandığımı
kimse görmediğinde anladım...
Sarılacak bir kucak,
Ağlayacak bir omuz aradım.
Beni beleyen yılgın ellerde,
Hayata tutunmaya güç aradım.
Beni gözleyen yorgun gözlerde,
Beni kucaklayacak bir bakış aradım,
Fanilerin karmakarışık ördüğü hayatta,
yüreğime işlenecek zarif bir nakış aradım.
Bana bakmayan gözlerden,
Beni görmelerini bekledim.
Beni boğabilecek ellerden,
Başımı okşamasını bekledim.
Hep bir şeyleri aradım,
Hep bir şeyleri bekledim.
Yanlış yerde aradım,
Yanlış yerden bekledim.
İçimi dünya almadı,
İçim dünyayı almadı.
Dik dur dedim her şeye rağmen;
Gözümde yaşım kalmadı,
Ağrıyacak başım kalmadı,
Değmez bu dünyaya dediler,
Dünya bana değdi,
Huzurla yiyecek aşım kalmadı.
Kayıt Tarihi : 17.2.2026 23:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!