Mühürlü gözlere yalnızlığım damgası vurulmuş
Karanlıkları üstünkörü aydınlantıyor yeni ayın hilali
Her yıl benden bir parça alıp götürüyor acımasızca
Ruhum inişli çıkışlı bir kabristanlığın yolunda
Volta atıyor korkusuzca yılmıyorum yıkılmıyorum
Her darbede daha da güçleniyorum küfrediyorum Dalgalıyım zihnim bulanık içim çalkalanıyor
Geride kalan kırık bir kalp ve bir avuç hatıra
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta