bir
sonbahar yapraklarını süpürüp çekerken elini etiğini şehirden
sen saçınının arkasına benden kalma bir kalp iliştirip gittin
ben gözlerinin iğfal ettiği gözlerimden akan yaşlarla
kara bir kışa gebe kaldım
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta