Bakıyorumda şöylee bir etrafıma
Nekadarda boş işler var şu yalan dünyada
Derman taakat ve sevinç kalmıyor insanda
Acaba yerimiz ayrılmamışmıydıki bu hayatta
Değerlere değer veriyorsun kendince
Kayıp gidiyor bir gün sesizce ellerinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
