İki gönül birleşince
Samanlık seyran olurcasına
Aşkın gözü kör ama
Kulağı da sağır mı acaba
Aşkta gurur olmazsa da
Bu kadar cahilcesine
Yolun sonu görünmüyorsa
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Acaba?
Acaba böylesi duygular aşk mı ola?..
Sevgi sözcüklerinin fısıltılarını duyamayacaksa kulaklar...
Dipsiz kuyularda kayıplara karışacaksa aşkın ipsiz düşüşü…
Ve dahi , aşk sanılan geçici arzularla dibi görünmeyen sularda boğulacaksa duygular …
Freni patlak arabanın sonu merak edilir mi?
Bu yaşananlara aşk denir mi?
Değerli şaire,
Hep olaylara düzünden bakmaya alışkınız. Çoğumuz düz mantıkla hareket ederiz. İnceliği, nezaketi bir kenara birakır, anlık duygu ve düşüncelerle savururuz bedenlerimizi, harcarız hoyratça duygu sandığımız arzularımızı…
Neredeyse pişmanlıkların aczinde kendimizi tüketiriz.
Hep güzeli görür, güzeli yazarız da, böylesi yalın ve olası durumlardan bahsetmeyiz.
Yaşananları aşk sanırız; aşkı tatmadan, bilmeden, yaşamadan.
Aşkın ulviyetine, aşkın ruhaniyetine, aşkın ilahiyetine ermeyiz.
Sadece bedeni arzulara teslimiyet sanırız aşkı.
Tüketiriz kendimiz gibi karşımızdakini de…
Köreltiriz…
Farklı bir bakışla işlenmiş bir şiir.
Sevgi ve saygı rüzgarları esenliğiniz, sayfalarımızda göz iziniz olsun efendim.
Dostça ve sağlıcakla…
“GERÇEK DOSTLAR BİRLİĞİ”
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta