Gülseren Çobanoğlu Şiirleri

392

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Gülseren Çobanoğlu

Çok acıkan bir kişinin ekmeği bölüşünü
Gecenin gündüze dönüşünü
İnsanların ağlarken gülüşünü
Akıl erdiremiyorum, akıl erdiremiyorum

İnsan olan insanın başka şeye dönüşünü

Devamını Oku
Gülseren Çobanoğlu

İşte o köyde
Emekli maaşıyla geçinen
Bir ana bir baba yaşar
Evlatlarının kimi barışık kimi küser
Dağ bayır gezer tozar
Oturmaz yer diken gibi batar

Devamını Oku
Gülseren Çobanoğlu

Coşkuyla kutlanır Mayısta bahar bayramı
Baharın gelişi yeşillendirir kırı bayırı
Canlandırır kupkuru dalları kelebeği arıyı
Canlandıramaz tek toprakta yatan anayı

Hüzün dağlar hep benim bağrımı

Devamını Oku
Gülseren Çobanoğlu

Gövdem kalın fikrim ince
Mutlu olamadım ömrümce
Mutluluğu yaşarım hep rüyalarımda
Olur muyum bilmem ölünce
Önceleri sevgi dolu idi çevreye bakışım
Durmaz akar gözyaşım

Devamını Oku
Gülseren Çobanoğlu

Kimi özel ve güzel arabasının üstüne çıkar
Kimi bir başkasının arabasında direksiyon sallar
Bazıları resmi bir dairenin makam arabasını kullanır
Bazıları ise çöp arabasında çöp kokusu çeker
Kimisi ilden ile kimisi ülkeden ülkeye gider
Kiminin ehliyeti B kiminin E kiminin C sınıfıdır

Devamını Oku
Gülseren Çobanoğlu

Doyulur mu? Doyulur mu?
Sağlıklı yaşamaya doyulur mu?
Sağlıksız mutluluğa erilir mi?
Ah, Sağlık Ah.
Sağlık varsa serde
Kim oturur oturduğu yerde

Devamını Oku
Gülseren Çobanoğlu

Kalbim dolu cebim boş
İnsan sevildiğini bilmiyorsa ne yapsan boş
Ayağını ıslak yere basma çamur olur kuru yere bas
Aslında bunların hepsi boş çünkü sen alçaksın alçak

Kendi fedakârlığını yüceltirsin

Devamını Oku
Gülseren Çobanoğlu

Bulutlar birbirini kovalıyor
Öfkelenmiş seni ıslatmak istercesine
Gök gürlüyor koca sesiyle
Ürkütmek istercesine
Ay ve binlerce yıldız korkudan saklanmış
Bulutların derinliklerine

Devamını Oku