Yoksulluğa düştü yanımdan ayrılmadı,
Gece gündüz yanımdaydı,
Her gün soframdaydı,
Aç gözlü insan.
Günlerimiz kardeşçe geçerdi,
Bizleri canı gibi severdi,
Ona buna överdi,
Aç gözlü insan.
Zaman geldi zengin oldu,
Değişik dostlar buldu,
Onlara sofralar kurdu,
Aç gözlü insan.
Bizi yanından kovdu,
Eski günleri unuttu,
Helal haram demeyip yuttu,
Aç gözlü insan.
Zannettiki hayat böyle,
Parası olana söyle,
Gelmez gitmezdi eve,
Aç gözlü insan.
Mustafa yaşadı bu insanlarla,
Hayatları kurulmuştu yalanlarla,
Dostlarına tepeden bakanlara,
Aç gözlü insan.
Kayıt Tarihi : 6.01.2012 14:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!