Fırlatıldık bir kere bu varlık sahnesine,
Özümüzü ararız, tarihin gölgesinde.
Zaman bir nehir değil, bir labirentmiş meğer,
İnsan kendi yükünü sırtında taşır, eğer.
Sartre’ın bulantısıdır sokaklarda gezinen,
Kierkegaard kaygısı, yüreklerde ezilen.
Roma’nın küllerinden doğan bu modern insan,
Kendi trajedisini yazar, sustuğu zaman.
Ne bir saray kurtarır, ne de yaldızlı bir taç,
Ruhumuz bu boşlukta bir parça ışığa aç.
Nietzsche’nin çekiciyle yıkılırken eski put,
Yalnızlık limanında ne teselli, ne umut.
Sisifos’un kayası yuvarlanır aşağı,
Her gün aynı döngüyle sararız bu kuşağı.
Absürdün ortasında gülebilmektir hüner,
Çünkü insan sönünce, bütün yıldızlar söner.
Tarih dediğin nedir? Kemikleşmiş anılar,
Savaşlar, ihtilaller, o yalan kahramanlar.
Oysa asıl hakikat, şu anın çıplaklığı,
Seçimlerin sırtında evrenin ağırlığı.
Hiçlik sarar etrafı, bir sis perdesi gibi,
Bilinmez dipte bekler, kuyuların en dibi.
Ama pes etmek yok ya, bu meçhul yolculukta,
İrademiz gizlidir aldığımız solukta.
Zamanın sarayları birer birer yıkılır,
İnsanın çığlığıdır, gökyüzüne çakılır.
Dogmaların zinciri prangadır zihnime,
Özgürlük mahkûmuyuz, döndükçe dünya yine.
Kameralar, caddeler, kalabalık yalnızlık,
Yüzyılın ortasında anlık bir kararsızlık.
Tarihsel paradigma anlatır durur bizi,
Geçmişin tozlu izi, siler mi derdimizi?
Kendini doğurmaktır her sabah bu odada,
Bir başına, kimsesiz, unutulmuş adada.
Kendi anlamını bul, kendin yaz bu kaderi,
Gelecek avucunda, bırak gitsin pederi.
Kalem spontane yazar, ne kural dinler ne sınır,
Ruh kendi sancısıyla her mısrada arınır.
Telif hakkı evrenin, söz varoluşun mülkü,
Biterken bu on kıta, sökülür zihnin kürkü.
ENGİN TOPKAN (26.10.2026)
Engin TopkanKayıt Tarihi : 26.10.2026 20:05:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
