Abimin anısına Şiiri - Harun Aslan

Harun Aslan
37

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Abimin anısına

Yürüyorlardı gecenin karanlığında
Kızıl yağmur altında yürüyorlardı
Gecenin soğuğunda
ölümün yanı başında
yaşamı doğururcasına yürüyorlardı
Gök yarılıyordu
Yağmur ki, her damlası bir ölüm
Her damlası patlıyordu
Her damlası kulağında bir vızıltı
Ama onlar yürüyorlardı
Zap'a 'dur' dercesine
umarsız bölüyorlardı suyu
O soğuk sular bedenleri vursa da
alamazdı onları içine
koparamazdı ölüm de
Kenetli ellerle yürüyorlardı
Yarı ıslak, yarı sıcak...
Zirvenin son noktasında
doyumsuz suyu bulmaya
yürüyorlardı
Gözleri kızıl izli mermi
Tek koku baruttu ciğerlerinde
Sırtlarında dağ çiçekleri
ve albümleri vazgeçemedikleri
Umutlarıydı yükleri
Cephaneleri inançları...
Zirveden kopmaz halkalar gibi
arka arkaya dizilmiş umut taneleri
yürüyorlardı
Azrail'in artık giremediği ölüm ovasına...

Ova ki,
Her yeri bir kızıl nokta
Her çukurunda bir ihanet
Her taşında bir göz izi gizli
Gözleri kızıl noktalarda
Kokusu daha keskin
barutun şimdi
Ama yürüyorlardı...
Belki yırtacaklar gecenin karanlığını
Delip geçecekler ölümün kanatlarını
Sabah bir ateş başında
bir sıcak çay yudumlayacaklar...

Gürledi birden gök
Yeryüzü inledi acılar içinde
Yoksa tanrılar mı indi gökten
Neydi bu kıyamet
Doğanın renkleri yok
Her yer siyah ve gri
Ve toprak haykırıyordu
acı içinde...

Ah, ova!
Çukurunda ihanet
tarlasında kan gömülü...

Ah, kızıl noktalı ova!
Kızıl nokta vurdu yirmi beş canı
Yirmi beş can şimdi
her biri kızıl nokta...

Adı, soyadı: Ubeydullah ASLAN
Kod adı: Cuma
Doğum yeri ve tarihi: Van, 1978
Mücadeleye katılış tarihi: 1998
Şehadet tarihi ve yeri: 21 Şubat 2001, Kelareş

ABİMİN ANISINA

Harun Aslan
Kayıt Tarihi : 17.2.2004 21:26:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Hüseyin Celep
    Hüseyin Celep

    Bu vatan toprağın karabağrında,
    Sıra dağlar gibi duranlarındır.
    Bir tarih boyunca onun uğruna,
    Kendini tarihe verenlerindir................
    ........................................................
    Bütün ölümler bir yıkımdır.Abin isteyerek gitmiş.Ya vatani görev diye mecburen dağlarda ıstırap çekenler ve abin gibilerin kurşunlarıya yıkılanlar...Onların ailelerini de düşündün mü?
    Abin gibiler o dağlardan evine gelse,işine gücüne baksa,hayatını düzene sokmak için mücadeleye katılsa bir problem kalır mı. Silahı alıp dağa çıkan,bunun bir acı sonla biteceğini bilir herhalde.Ya istemeden gidip ölenlerin günahı ne ?Onlar evine dönsün bu acılar o gün biter.Yazık değil mi bu gençlere.Senin bir kardeş olarak acını paylaşırım ama o guruba bir de methiye yazman hiç doru değil,üstelik suç da.Kendimize gelelim.ABD yarın bu coğrafyadan gider.Onların işine şimdi yarayanlar ileride komşularıyla başbaşa kalacak.Tarihte bunlar çok görülmüştür.İslam kardeşliği ile birbirimize bağlanıp vatanımızı,ABD ve Avrupalılara karşı savunalım.Bİze bizden başkası yar olmaz.Bu acıların daha ne kadar sürmesini istiyorsun.Sevgiyle...

TÜM YORUMLAR (1)