Abdullah Yılmaz Şiirleri - Şair Abdullah ...

Burnumda hiç eskimeyen bir aşk kokusu.
Uykumun derinliklerinde bağırıyor,
Çamura saplanmış gözlerinin rengi.
Geceler çok uzun buralarda.
Gündüzler ise utangaç bir sessizliğin içinde.
Kavurup atıyor susuzluğun masumiyetini.

Bir Kıvırcık saçların kaldı aklımda.
Unuttum güneş toplayan gözlerini.
Rüyalarımda yaşatırken seni,
Öldürdün gündüzümü gecemi.

Ağlasam duymazsın beni,

Geceleri korkar oldum uyumaktan
Bir huzursuzluktur vicdan yapan
Olursa rüyalar ahiretimiz
Gözleri açık gömerler beni

Herkes Olma
Herkes olursan
Herkes gibi olursun

İçimde bir sıkıntı
Dolanıp duruyor.
Bedenim ters yüz edilmiş.
Herhalde üşümüştür tenim.
İçimde bağırıyor,
Soğuk yalnızlığım.

Hayat bir fısıltı
Duyarsın ama anlayamazsın

Kaplumbağa ne güzel
Sırtında taşır dermanını

Belki sever dedim.
Sevmedi.
Gelir diye bekledim.
Gelmedi.
Bekleyemezdim sevmesini.
Gitse dönerdi diye düşündüm.

Ben hiç kimse tanımadım ki
Anlaşılmak istendiği kadar
Anlamak istesin

Naifliğimi hoş görün
Az bir damarım vardı
O da eriyip gitti

Ve ben seni çok özledim.
Bir çöl sıcağıyla gelirsen diye,
Deniz kenarına yaslanmış şehirliyim.
Deniz Akdeniz kadar deniz.
Denizi olan şehirler
Hiç benzemez birbirlerine.