Abdullah Yaşar Erdoğan Şiirleri - Şair A ...

BÂTIL

Bâtıl! ...
Kur’ân ve sünnet ölçülerine uymayan,
İnanç, ibadet, ahlak, hukuk tanımayan,
Haksızlık ve küfür anlamında sayılan,

(Şehitlerim, Can Şehidlerim: 48)
(Yemâme’de şehid düştü)

Ayyâş bin Ebû Rebia (RA)

O’nun künyesi; Abdullah (Abdirrahman) Ayyâş bin

Sus, susta kâr edelim biraz.
Ne kış dedin ne de yaz.
Demedin dışarıda var ayaz,
Yanacağım senin yüzünden
Ah dilim ah.

ÖFKE

Öfke! ...
Sinirlilik ve kızgınlık hali denilir,
Mantık yeteneğini kaybetme bilinir,
İnsanın muhakeme etmesi güçleşir,

Sana kardeşim dedim, canımdın.
Sen her zaman benim baş tacımsın,
Sense beni, çamurlarda bıraktın,
Neyleyim senin kardeşliğini?

Beni öylece naçarsız bıraktın,

KAYBEDERSİN

Bu dünya dedikleri yer,
Kısa bir zaman dilimi.
Müslüman’ın sevdiği yer,
Olmalı Cennet âlemi.

KORU KENDİNİ

Kaba kuvvet ile bulunmaz,
İtimat dediğin sermaye.
Müslüman’ım demekle olmaz,
Değmeli alınlar secdeye.

Lime lime doğrayın beni,
Bu sevdadan uyanmam.
Taşlarla ezin bedenimi,
Bu yoldan asla dönmem.
Ey Büyük nebi;
Âlemin en güzeli sensin,

DOĞRU – YANLIŞ

Beşer acziyetini bilmeli,
Kendini zelil-hakir görmeli,
Kâinatı Hakk için sevmeli,
Doğru her yerde birdir efendim.

(Şehitlerim, Can Şehidlerim: 35)
(Yemâme’den önce şehid düştü)

Hâbib Bin Zeyd (RA)

Babasının adına, Zeyd bin âsım denir,