Kibir ve öfke düşman, tevbe ve sabır dosttur.
Cennet kapısı takvadır, ne makam ne posttur.
Hayat, birkaç dakika, bir çocukluk, bir gençlik,
Bir rüya sonu yaşlılık, ömrün sonu hiçlik.
Sanma ki sebepsizdir, ecel gelir cihan'e,
Bir seng-i kaza gibi, baş ağrısı bahane.
Ömür ilim, ibadetle geçtiyse, daha ne,
Dilerim olsun, cennet köşesinde bir hane.
Sevdiğimin gönlüdür, benim güzel sarayım,
Murada eren olup, sevdiğimi sarayım.
Huzur, mutluluk denen, şevkli hayat neşesi,
Bu dünyada bulmadım, ben nerede arayım.
Ne yar, ne de yaran bize saygıyla eğilsin,
Biz kimin kıymetini bildik ki, bizi bilsin.
Nefsi dindirmek de amacım değil, ezilsin,
Cüzi iradem, dünyevi sevgileri silsin.
Değmez gülmeye ağlamaya, bu da geçermiş,
Oku Nas'tan, ibret al, ermek için Mevla'na,
Bak, ne der, Hacı Bayram, Yunus, Mevlana !
Ermişler, Hakkı sever, düşün hep neyi söyler,
Zannetme kendi söyler, ne varsa, neyi söyler.
Kardeşi düşman eden, nefsin kıskançlığıdır,
Taht için düşmanla dost, hain ve alığıdır.
Ey İslam Alemi, aklını devşirip birleş,
Din kardeşini unutursan, olursun bir leş.
Kandırdı seni casus, taht ile altın ile,
Kirpi bile yavruyu, çok sever pamuğum der,
Kaz ve ördek, civcivi, çok sever çocuğum der.
Kaplan bile kediyi, yavru görse aldırmaz,
Aslan bile tok iken, insanlara saldırmaz.
Bize müdaheleye, yetkiliymiş zanneden,
Avrupalı geveze, sefir değil, sefildir!
Biliriz, bize kalleşçe niyetleri neden,
Asırlardır her tür, hileleri çetrefildir!
Uyan ey halkım, mücadele ölüm kalımdır,
Yaş kemale erince, gönül ses işitemez,
Ne baharın , ne yazın güneşi, eritemez
Soğuyan gönüldeki, donmuş duygularımı,
Anılarda yaşayan gözyaşı incitemez.
Kişi, zulüm ile hiç abad olmaz,
Kalleş ve hain, hayırla şad olmaz.
Seferler için, kafirden dad olmaz,
Hainin dostu, hayırla yad olmaz.
Küffarın dostluğundan, imdat olmaz,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!