Abdullah Bedeloğlu Şiirleri - Şair Abdul ...

ZULME ÖVGÜ
Gidiyorum hüzünle, ömrümü tükettin
Ümitleri kararttın, ölümü verdin.
Yollarına serdiğim gülleri ezdin.
Vefa mıdır anıtlaşan yılları yıkıyorsun
Vicdan mıdır yarınsız günler sunuyorsun

Zeytin Dağı ve Sirenler

Dün, dereler, tepeler aştım.
Şirin, yeşil vadileri seyrettim.
Açlık ve gönül tokluğunu işittim.
Tanrı’ya yakın olanları gördüm.

Sevgi Küreme Almak İstiyorum

Seni görmeyi çok istedim.
Güneş’ten sevgi ışığımı gönderdim.
Gül yüzünü aydınlatıp
Sıcacık sevgi küreme almak istedim.

ARZU
Gülüşüyle hoşluk veren nimet,
Hayran eden zarafet, hitabet,
Dilime oldun nezaketli tilavet,
Senle meşveret,ihya eden ülfet.

Seni Anlatan Gönül
Seni anlatan gönül, hasret tozdu her yere.
Varlık âleminde hiç yokluk olmaz bir kere.
Kaos vermeden yaşat, mutluluk süre süre.
Ömrüme bereketsin, ak köpüre köpüre
Abdullah Bedeloğlu

Serenat

Sevgili aç pencereni!
Sohbetin parlatsın beni.
Yardım et, aşka gidelim.
Sevgimizi büyütelim.

Sesleniş 2
Koşuyorum sana, sevgin başımda taç.
Zamandan yol alırken kulaç kulaç.
Özlem vuslata hemen kollarını aç.
Sefan, dilin, ellerin olsun ilaç.

Azerbaycan, sevgin başım üstünde taç.
Tarihin ta derinliğinden koşuyorum sana.
Yoldan gelirken daha, kollarını aç.
İnci tanesi sözleri dünyalara saç.

Yüreğim ve tohumlarım, susuz ve aç.

SESSİZ GEMİDE BİR İNSAN
Nas! Bitmiyor fakir eden ayrıştıran nifak şerri
Fesat zehri kirletiyor kalpleri, mabedi, feri.

Emelimi yaşatacak bir yer bırak dünyamızda
Neresidir göster bize, götür yaşat mihrabında.

IRMAK
Gökler o yetimi emzirmek için seferber oldu.
Sağıldı, ırmak, göl, umman dolusu su doldu.
Namert haramiyi şaşkın, çaresiz koydu.
Al sana hakikat diyerek hayat sundu.