Geceler bir kuyu bak, ne kadar derin ve zor,
Sana varmak isterken, içime düşer bir kor.
Gözlerinin ufkunda, kaybolur gider aklım,
Kalbinin derinidir, benim en mahrem saklım.
Göğsüne baş koyacak, o anlar şimdi hayal,
Mecnun olup çöllerde, Leyla demek ne imiş?
Asıl vuslat kalpteki, sonsuz aşka ermekmiş.
Diller sussun bir mühlet, varsın gönül konuşsun,
Katre çekilsin geri, derya ile buluşsun.
Sineme çekerim sevgini, de yine kederin bitmez,
Kaçtıkça ateşinden sırtımdan, hasretin inmez.
Bin yıl geçse de ömürden, yine sevgin gitmez;
Gittikçe büyür sevdan bağrımda Malena.
Sen misin su üstünde yürüten, deli sevdanın sahibi?
Sanma ki bir karartı, ya da derin bir uyku,
Ölüm dediğin nedir? Kalpten çıkan son korku.
Ten bir eski hırkadır, ruhu hapseden kafes,
Menzile varmak için, biter o son bir nefes.
Şimdi mahzun bir bakış, her dilde bir ah kalır,
Sanma ki bu karanlık, sonsuza dek şah kalır.
Yeniden doğar güneş, yırtar geçer geceyi,
Aşkla çözeriz elbet, o kadim bilmeceyi.
Sol yanımda bir sızı, her nefes bir kör düğüm,
Sanki bir mahşer yeri, aynalarda gördüğüm.
Gönül sabır taşında, dövülür zerre zerre,
Hiç isyan etmedim, düşsem de bin bir şerre.
Bir yangın ki bu sönmez, külü kalır içimde,
Kapattım kapıları, sükût artık yoldaşım,
Hakk’ın rızası olsun, eğilmeyen tek başım.
Sevmek bir imtihansa, acı çekmek onurdur,
Gözden akan bu yaşlar, kalpte sönmez bir nurdur.
Ne yana dönse yüzüm, O’nun nuru parlar bak,
Sanki her bir zerrede, bin bir dille söyler Hak.
Gönül bir pervane ki, döner durur narına,
Bugün O’na dönen, hiç gam duymaz yarına.
Dağlar diz çöker heybetle, deniz zikre dalınca,
Kays bir hayal peşinde, çöle vurdu kendini,
Leyla’nın bir aşkıyla, yıktı nefsin bendini.
Kumlar yoldaş oldu da, dindi dünya telaşı,
Kumdan bir seccadeye, düştü aşkın gözyaşı.
"Leyla" dedi her zerre, "Leyla" dedi rüzgârlar,
Kalabalık içinde, bir garip yalnızlığım,
Sessizliğin sesidir, dildeki bağlılığım.
Herkes bir iz peşinde, ben kendi izimdeyim,
Koca bir kâinatın, en kuytu dizindeyim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!