Ömrümün baharında koydun beni Hasret yollarına
Sensizliğin yangını söndürmek için liman ararken
Hayallerimin sızlanışlarını bıraktığın bir buselik mutlulukla dindirirken
Kış soğuğu gibi giren kâbusların çığlıkları rüyalarıma engel oldular
Rüzgârlar pencereme vururken cama kondurduğu yapraklarla
Yüreğimde çırpınan özlemlerimi gözlerimden indirirken
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




oldukca hüzünlü
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta