Uykunun en sessiz çığlığında, ansızın uyarıldın mı hiç?
Ölümle yaşamın o tekinsiz, o kör eşiğinde kaldın mı hiç?
Zihninle bedenin arasından, bir hortlak gibi fırlayarak,
Bir zebaniyle yüz yüze gelip, kan ter içinde uyandın mı hiç?
Çaresiz ve yapayalnız, o en son umuda defalarca tutunarak,
Şafağın soğuk ölümleri içinde, nefessiz çırpındın mı hiç?
...🖋️
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta