Eski, yıkık dökük bir evin önündeyim.
Mazide kokunla süslenmiş,
Çocukluğumun geçtiği o evin tam karşısındayım.
Giremiyorum içeriye, cesaretim öldü anne.
Yokluğunda zaman harap bir dünya bırakmış bu evin içinde,
Gözlerimden yaşlar akıyor geçmiş ile yüz yüze kaldığımda.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta