Sabaha çeyrek kala,
Uyanığım hala.
Buz gibi camda
Ellerim dolaşmakta.
Kimse yok sokakta
Üç beş köpekten başka.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel, başarılı bir şiir. Tek kusuru(bence) fazla kafiye taşıması. Tebrikler.
Bazen güzel bir şiir okumak kadar doyumsuz bir şey olmuyor.İnsan duygu dünyasında gezinti yapıyor.kutluyorum.saygı ve muhabbetlerimle...
Ne yapsak nasıl uyusak :-) Tebrikler. Sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta