Yüreğimin en derinlerinden koparıp minik minik melekler yolluyorum sana, gunun guzel olsun, uzuntu senden, yolundan uzak olsun istiyorum. Kulaklarına 'seni korumalarını' fısıldayıp bırakıyorum penceremden usulca...
Sonra bekliyorum, sabırla.. Beklerken yasıyorum, kitap okuyorum, kahvemi yudumluyorum, çalışıyorum, uyuyorum, ölüyorum...
Geri donduklerinde etrafımı huzur veren bir koku sarıyor, içime cekiyorum, hep orada kalsın istiyorum, nefesimi bırakmasam ve icime hapsetsem kokunu diyorum. Bana seni anlatıyorlar, gozlerini, ellerini, uyurken yuzunun aldıgı ifadeyi, yorgun oldugunda nasıl oldugunu, ya da uzuntunu...
Hic susmasınlar istiyorum, dinliyorum, dinliyorum...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta