17 Şubat sabahı
güneş bir başka doğuyordu Kelkit’e
bir başkalık vardı bu gün
nice badirelerden geçti bu kent
yıkılmadı, yıkılmayacaktı da
biliyordu vatan olmadan
namusun olmayacağını
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




M.ö 3000 yıllarından beri bir yerleşim merkezi olmuş Kelkit ve yöresi. Şiirinizde de vurgaladığınız gibi ne badireler atlatmış. Hititliler , Urartılar, İskitler, Medler, Persler, Bizanslılar, Emeviler, Abbasiler, Selçuklular, Osmanlılar, Rus işgali, Ermeni çetelerinin el koymaları saymakla bitmiyor. Dile kolay. Güneş doğup batarken binlerce tarihi başlangıç ve sonlara şahitlik etmiş bu topraklarda. Kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta