Emirhan Eder Şiirleri

6

ŞİİR


11

TAKİPÇİ

05.10.1998 yılında Balıkesir'de dünyaya gelmiştir. Baba tarafı, 93 Harbi diye bilinen Osmanlı-Rus harbinden sonra Kafkasya'dan Balıkesir'e göç etmiştir. Annesi, Balıkesir manavlarındandır. Halihazırda Balıkesir Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümü öğrencisidir.

Şiirlerinde Milliyet esasına dayalı bir anlayış dikkat çekicidir. Kısa Öyküleri mevcuttur.
Eserleri:
-Doludizgin/2020, (Şiir Kitabı)

Emirhan Eder

Ulu kağan Işbara
Öldü, artık baht kara
Çinli yılışıklara,
Meydan kaldı diyorlar.

Bak koskoca Aşina

Devamını Oku
Emirhan Eder

Bir Nisan sabahında ufka doğruldu tuğlar,
Gölgesinde vakarla yürüyordu başbuğlar.
En yüksek bir tuğ önde belirdi kır atıyla,
Çehresindeki nurlar parladı fıtratıyla.
Ruhu gibi kır atı durmuyordu yerinde,
'Fetih' diyordu Mehmed henüz yirmi birinde.

Devamını Oku
Emirhan Eder

Qarşıladı bizi :
Zamanın ən namərd çağı.
Qarşıladı bizi :
Zamanın min bir növ tələsi.
Atalar çox defa xəbərdar etdi bizi
Sizə layıq mustehak ta,

Devamını Oku
Emirhan Eder

Bu mektubu bir şiirle yazıyorum sana,
Hissediyorum belki de hiç almayacaksın.
Kırık dökük sözlerimi bin kez okusan da,
Zerre kadar gam duyup, yaşla dolmayacaksın.
Bir sonbaharda gelip çattığın gözlerimde,
Biliyorum, sonraki bahar olmayacaksın…

Devamını Oku
Emirhan Eder

Karabağ'dan batıya güneş mi bu beliren,
Dağları titreten bir demir ufku aşıyor.
Hislerim mi coşuyor, dağlar mı seyredilen,
Nefesleri kesilen taylar huysuzlaşıyor.
Korkusuzluk denilen ışık gözlerde saklı,
Bugün vurmaktan gayrı bütün her şey yasaklı.

Devamını Oku
Emirhan Eder

Oymağıma güneşin cilveleri dolunca,
Şahlanmaya başladı alaca doru atım.
Koşmayı ister gibi baktı özgürcesine,
Atlayıp eğerine çırptım yularlarını.
Durmadan onlarca gün yalnız koştu, soluksuz,
Günler sonra yorulup, durdu kanatsız Tulpar.

Devamını Oku