Zürriyetim Şiiri - Muhammet Bora Candan

Muhammet Bora Candan
153

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Zürriyetim

7 Şubat’ta Samsun’da
Bir sabah ezanında dünyaya geldim.
Berat gecesindeydi dünyaya gelişim.
Doğduğumda ışıl ışıldı gözlerim.
O gün hastanede doğan
Tek erkek çocuktum.
Ve kovaydı hem yükselenim
Hem de burcum…

Dedem Topal Hacı olarak bilinir.
Hatta, Samsun’un Salıpazarı ilçesinde
Bir türbesi vardır.
Bazı konularda el almışım dedemden.
Rüyalarıma yansıyanlar belki bu yüzden…
Ben Topal Hacı’nın üçüncü kuşak torunuyum.
Belki de bu yüzden,
Hayatımdaki kötü kimselerin büyük sorunuyum.

Amcalarım hep asil ve kültürlü insanlar.
Aralarında emniyet müdürü, başhekim var.
Hatta bir tanesi belediye başkanı.
Babam ise kendi ailesinin tek okumayanı.

Babam bir Selanik göçmeni.
Adeta mavi bir ışık gibi parlar gözleri.
Yüzmeyi ve ata binmeyi çok iyi bilir.
Samsun’da “damat” olarak bilinir.
Kendisi aynı zamanda eski bir bahriyeli.
Düşene uzatmıştır hep bir yardım eli.
Her yerde övgülerle kazandı büyük ün.
Siz babamı bir de atın sırtında görün.

Dayılarım oturaklı ve mert insanlar.
Hepsinde mangal gibi bir yürek var.
Mesela Haydar dayım, tam bir centilmen.
Yaşamsa ders, o gerçek bir öğretmen.

Annem mavi gözlü bir Terme kadını.
Sanki Amazon kadınlarının yadigarı.
Bilge görülür tüm komşularınca.
Anneme danışılır, bir sorun olunca.
Adeta bir üst akıldır yaşadığı mahallede.
Adaletse konu, kimse su dökemez eline.
Silah kullanmayı babam kadar iyi bilir.
Ne de olsa kendisi bir Karadenizlidir.

Mutena soyumuz dayanıyor
Sarayın en büyük memurlarına kadar.
Kütüklerde eski soyadımızdır: “Çuhadar”
Has odada,
Padişahın kıyafetlerini belirlermiş dedelerim.
Ahmet Mithat Efendi’yle aynı soydan biriyim.
Şair Haznedarzâde Fitnat Hanım benim ecdadım.
Belki de şiirlerimle onu izledim adım adım.
Soyumda var nice seçkin nice Osmanlı valisi.
Her zaman gururum oldu,
Köklü soyumun ahalisi.

Şubat / 2026

Muhammet Bora Candan
Kayıt Tarihi : 15.09.2026 14:50:00
Hikayesi:


Soyum "Çuhadarzadelere" ve "Haznedarzadelere" dayanmaktadır.