Zümrüt Şiiri - Köşektaş Türküleri

Gözleri yeşil bir orman derini
Gülüşü dağıtır dünya şerini
Kimseler doldurmaz onun yerini
Zümrüt parıltısı cana bir misal.

Saçları süzülen bir altın ırmak
Yüzünde ay doğar, sanki bir parmak
Zordur bu güzellik önünde durmak
Bakışı kalbimde ebedi visal.

Kartalkaya'da bir ceylan sekişi
Gönlüme nakşolur her bir akışı
Baharın müjdesi, kışın çıkışı
Köşektaş ufkunda eşsiz bir hayal.

Duruşu sarsılmaz kale gibi
Güzellik tahtının asıl sahibi
Sevdası deryadır, bulunmaz dibi
Güzellik mülkünde sönmeyen cemal.

Güzelliği taşan bir sevda seli
Ilık ılık eser vuslatın yeli
İnletir bağrımı o aşkın teli
Duruşu vakarlı, bir asil zülal.

İsmi bir cevherdir, özü hazine
Gönlümün tahtıdır, bakmaz mazine
Bir destan yazılır onun izine
Sevdanın dilinde bitmeyen masal.