Zulüm Kitabı Şiiri - Sadık Kocabaş

ZULMÜN KİTABI
Baba vasiyetidir, düştüm yollara,
Eşkıya aradım, sordum kullara,
Dediler "Dağdaki, can katar nara,"
Gördüm ki gerçek dev, postta gizlenmiş.

Yedi dağın beyi, mertçe dururmuş,
Zalimi vurursa, tam kalpten vurmuş,
Lakin şehirdeki, bir tuzak kurmuş,
Kanunun içinde, şer de gizlenmiş.

Kadı efendinin, gözü doymuyor,
Hakkın rızasını, kalbe koymuyor,
Dili Kur’an der de, nefsi duymuyor,
Haramın adı da, kârda gizlenmiş.

Kar satın alana, ceza biçilir,
Hileli yollardan, şerbet içilir,
Gariplerin canı, hoyrat biçilir,
Zulmün her hesabı, darda gizlenmiş.

Kravatlı çete, kitabın kulu,
Bağlamışlar hile, giden her yolu,
Dışı Müslüman da, içi kül dolu,
Nifak tohumları, karda gizlenmiş.

Vatansever görün, hainlik eyle,
Mazlumu kandırıp, yalanlar söyle,
Adalet biter mi, acep hep böyle?
Gerçek kıyametler, surda gizlenmiş.

Dağdaki eşkıya, töreyi bilir,
Şehirde adalet, sararır ölür,
Hesap günü elbet, önlere gelir,
Mizan terazisi, nurda gizlenmiş.

Kanunla soyarlar, biçare kuldan,
Ayırmazlar artık, dikeni gülden,
Kalemsiz Şair’im, çekinme dilden,
Hakkın adaleti, sırda gizlenmiş.