Zülfikar Şiiri - Serdar Tunçluer

Yaz bakalım Zülfikar,
İlk kelimen hüsran olmasın sakın,
Ben ne eşekler gördüm küheylanı kıskanan,
Sen gel aşağılık de hatta fitnede diyebilirsin,
Ektiğin bilinmeli, biçtiğin yemelisin,

Söyle bakalım Zülfikar;
Sohbetin yel olmasın sakın,
Ben ne laflar duydum bir zerreye sığmayan,
Sen gel dangalak de, hatta cahil de diyebilirsin,
Yazdığın okunmalı, soysuzu görmelisin,

Nerde kaldın Zülfikar?
Vakit yoktu deme sakın,
Ben ne zamanlar gördüm tarihlerde harcanan,
Sen gel kahpe de hatta şerefsiz de diyebilirsin,
Günahın bilinmeli, çileni çekmelisin,

Ne olmuştu Zülfikar?
Bilmem diye kıvırma sakın,
Ben ne dönekler gördüm değirmene özenen,
Sen gel kaypağım de hatta aymaz da diyebilirsin,
Sinmişliğin bilinmeli, dönmemelisin,

Dile bakalım Zülfikar,
Dileğin ecel olmasın sakın,
Ben ne ölümler gördüm ölümüne yalvaran,
Sen gel Allahsız de hatta imansız da diyebilirsin,
Azrail gelmemeli kendini yemelisin,

Yalvar bakalım Zülfikar,
Ecelin kolay olmasın sakın,
Ben ne zalimler gördüm azraile direnen,
Sen gel günah de hatta günahkar da diyebilirsin,
Makberin dar olmalı azabı çekmelisin.

Serdar Tuncluer,
11.05.2001,
Eğirdir/Isparta