Züleyha’nın Hatırına-2

Ne güneş doğdu bu gece
Ne de gecenin maviliği üstümü örttü
Bi garip üryan kaldım ayaz ortasında
Yavaş yavaş öldüm ses etmedim..

Sonra anamın duası karşıladı arafta
Ne bu dünya da dedi, ne de öte dünyada
Bırakmaz gölgesi peşinde yaradanın
Yolu çetin olanın sonu yakın olur Allaha..

Sebep o dur ki;
Ben seni görmeden önce başım yerde gezerdim
Görmezdim ne bir çiçek ne bir terazi
Ayrılıkla ölümü tartacak kadar
sevmezdim kimseyi
Bana beni yazık edecek kadar.
Sustum..
Zamanla Vuslatı kendime yar belledim
Adınla gezdim yedi cihan mülkünü
Yine de cennet gözlerindir dedim.

Bir kör mavi gecedir bu
Dostu düşmanı tanımaz gözlerim
Ne beni sana gösterir, ne de seni bana
Sen ayrı bir dünya, ben ayrı bir dünya..