Zühre Şiiri - Aynur Akmeşe

=Zühre=
Andırır geceyi, ki bundandır sana vurgunluğum
Tatlı güz esintisine süzülen ipek saçların
Geceden geceye mehtaplar da seni buluşum
İlacıdır yüreğimdeki feza misali yalnızlığın

Her aklıma düşüşünde kendimi yollarda bulurdum
Seni bulamadıkça pençesine kapılırdım karanlığın
Bir vaveyla kopar kalbimde gecede kaybolurdum
Göremezdim sahibini, yüreğimi dağlayan kılıcın

Nice silahın delemediği aciz yüreğim çaresizdi
Çünkü ne sana ne de senin benzerine rastgelmişti
Zührenin bile imrendiği payidar bir efruzdu bu
Zira, yüreğime gördüğüm ilk anda sirayet etmişti

Öğrendim ben de, ilk görüşte de olurmuş bunlar
Bilmezdim gerçek olduğunu seni bulana dek
Vardır her şeyin bir başı bir de sonu der insanlar
Başımız belirsiz ama sonumuz olmasın, ölene dek

Aynur Akmeşe