zaman gözyaşlarımdan bir kolyeydi boynunda
üzgün çocuklar sevinirdi akşamları
ben hep yalnızlığa çekilirken pencereden
ellerim...
yontulmuş bir heykel gibi
dertlenirdi sessizliğine
ellerim benim ellerimdi daha çaresizdim
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




kutlarım harika olmuş.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta